Ідылія

Ваша адзнака: Нет (5 галасы)
Опера

Арыя Камісара

Мая люба! мая міла! 
Воч тваіх не земска сіла 
Ўзяла сэрца мне. Ах! 
Надала мук, не спытаўшы! 
Дык і сэрца й душу ўзяўшы, 
Дай жа мне сваё! Ах!

Ні адна калісь дзяўчына, 
Хоць салодка, як маліна, 
Не змагла мяне. Ах! 
Ты ж мне ўсё жыццё змяніла, 
I цярплю, цярплю няміла, 
Бачачы цябе. Ах!

З тых пор смутак ссе мне грудзі, 
Свет не міл, не мілы людзі, 
Хоць гавей душой. Ах! 
Разгані ж мае ўздыханні, 
Сэрца выпаўні жаданні, 
Ты, анёле мой! Ах!

Раманс Караля

За леты маладыя 
Я зведаў модны свет, 
І ўсюды, дзе ні быў я, 
Страчаў дзявочы цвет:

Гішпанкі, італьянкі 
Ўсміхаліся ка мне, 
Залётна парыжанкі 
Там вабілі мяне;

I немак, гаспадыняў, 
Чуў на сабе паглёд, 
Альпійскія дзяўчыны 
Мяне сачылі ў лёт;

Сябе ж я не трывожыў, 
Як гэтай, ні адной. 
Ах! як яна прыгожа! 
О, колькі вабы ў ёй!

Спеў Караля

Прыйдзі, мой любы анеле! 
Клічу цябе я ўлюбёны. 
Сцежку табе тут усцеле 
Кветкамі любасць да скону. 
Ах! час падходзе да ранка, — 
Прыйдзі, мая ты каханка!
         Тонучы ў хвілях прыемных, 
         Сэрцы два любасці смагай 
         Злучым навекі ўзаемна, 
         Верныя слову й прысягам. 
         Ах! час падходзе да ранка, — 
         Прыйдзі, мая ты каханка!