Леанід Якубовіч

Бываюць сустрэчы... Такія сустрэчы!..

Ваша адзнака: Нет (2 галасоў)

Бываюць сустрэчы... Такія сустрэчы!
Вясновыя ветры ўстрывожаць снягі,
Наладзіць сустрэчу запознены вечар,
Запознены вечар — востраў тугі.

Бываюць сустрэчы! Такія сустрэчы...
Гарачыя рукі... Чаканы парыў.
I зорысты вечар, і вочы, як вечнасць,
Шчаслівая вечнасць шчаслівай пары.

Зноў будуць сустрэчы, будуць сустрэчы!
Растануць, сплывуць успамінам снягі!

Каб сустрэцца...

Ваша адзнака: Нет (1 голас)
                                        В.М.

Каб сустрэцца,
Каб хоць на імгненне
                                     сустрэцца
Нашым вуснам і нашым
                                       сэрцам, —
О, як многа нам трэба
                                      прамераць
Кіламетраў крокамі вернасці.
Каб сустрэцца,
Каб сустрэцца на цэлу

Каханне

Ваша адзнака: Нет (2 галасоў)

Кос тваіх вясновыя струменні,
Рук тваіх ласкавае цяпло...
Да мяне ішло ўсяго імгненне,
Да мяне стагоддзямі плыло
Пачуцця святога азарэнне,
Чалавецтва светлае вясло.

Грані часу ў сонцы раставалі,
Раставала сонца ў вачах.
Шчасце мы пілі — не выпівалі,
Захліснуўшы рукі на плячах.

I апошнім сполахам сумлення
Адплыло і згасла небыццё,
З пачуцця святога азарэннем