Сяржук Сыс

Гліна

Ваша адзнака: Нет (1 голас)

Яна мяла няўмела камяк белай гліны,
Выляпляла нервова нішто абы як,
І пакуль яе пальцы акрэсьлілі сьпіну –
Шмат разоў разьбівала няўдзячны камяк.

Дзьве крывуліны ног,
лоб амаль дасканалы,
Рук сьцябліны ляпіліся проста на зьдзек,
Потым дробны каменьчык
у грудзі ўвагнала,
Каб кахаць змог гліняны яе чалавек.

Форма ёсьць і такія знаёмыя рысы:
Ці ня я гэта сам —