Паўлюк Трус

Дзяўчыне

Ваша адзнака: Нет (6 галасы)
Яшчэ зіма...
      Мярэжы-строі
Ўраніла зорнасць
      за акном.
Якая ноч...
      Ў маім пакоі
Сон-цішыня
      даўно, даўно.

Не шуміце ў полі…

Ваша адзнака: Нет (1 голас)
Не шуміце ў полі,
Шумныя яліны!
           Ой, ды не шуміце
           Ў полі на марозе,
Бо я сам не знаю,
Ці па той дзяўчыне,

Навошта сэрца я параніў?..

Ваша адзнака: Нет (2 галасоў)

Даліны крыюцца туманам,
І поле ў ветразі завей…
Навошта сэрца я параніў
Чарнявым погладам вачэй?!

Навошта сэрца замарозіў
Вянком халодных тваіх рук?..
Цябе сустрэў я на дарозе,
Сустрэў, як родную сястру.

Не ведаў я, якія сцежкі
Нас так па-свойму развядуць.
Ты толькі ласкавай усмешкай
Мне падарыла краскі дум.

А іх жыццё імчала далей
На хвалях цёмных, як калісь…

Ты ўжо сказала мне на ростань...

Ваша адзнака: Нет (8 галасы)

Ты ўжо сказала мне на ростань,
Як мы стаялі ля крыніцы:
- Не буду плакаць і журыцца, -
Ты ўжо сказала мне на ростань.

- Не адцвітуць ў душы зарніцы,
Хоць развітаемся папросту!.. –
Ты ўжо сказала мне на ростань,
Як мы стаялі ля крыніцы.

У купальскую ноч

Ваша адзнака: Нет (3 галасоў)
У купальскую ноч
над прасторамi вод
цалавалiся явар з калiнаю.
Як драмалi палi,
засынаў небасвод, -
я спаткаўся з чароўнай дзяўчынаю...
 
Як драмалі палі,
а ў палях ды туман,
ой, туман-малачай серабрысты
жыта рунь паліваў
і кудзеліў твой стан, -

Плакалі ветры ў дуброве параненай...

Ваша адзнака: Нет (2 галасоў)

Плакалі ветры ў дуброве параненай,
Плакалі ў лузе шаўковым.
Помніш ты першае наша спатканне?
Плакалі ветры ў дуброве.

Вольна кацілася песня вясновая.
Ёй у грудзях было цесна!..
Смела, свабодна да светлага, новага
Вольна кацілася песня!

Плакалі ветры, ў дуброве галосячы,
Плакаў і бор смуглабровы.
Помніш ты наша спатканне увосень?
Плакалі ветры ў дуброве...