Андрэй Пятрусёу

Несуцешна

Яшчэ не ацэнена

Гумар ад слова "гума".
Расцягваю вусны ў усмешцы,
а ў розуме смутныя думы,
а на душы несуцешна.
Памерла маё каханне.
Я сам, дзякуй Богу, жывы,
ды толькі прызнанні, спатканні
не йдуць аніяк з галавы,
і позірк той, часам прыязны,
і тая гульня сэнсаў, словаў...
Заўчасна ўсё згасла, заўчасна.
Раптоўна, аж адняло мову.
Ды толькі калі мана, здрада
расстання не варта баяцца,

Ідэал

Яшчэ не ацэнена

Абедзвюма рукамі за жаноцкасць
I за пяшчоту, цеплыню далоняў!
хачу цябе абняць я моцна-моцна,
I цалаваць у вусны, вочы, скроні
I адчуваць, як сэрца тваё б'ецца
Ў рытме неўгамонным, трапяткім..
Каб нашага кахання п'еса
На сцэне засталася на вякі!
Мне кажуць: ідэальных не бывае.
Ты - мой галоўны ў спрэчцы аргумент.
I я на свеце ўсё ператрываю,
Пакуль са мною ты, мой дыямент!

(2014)