Яўген Хвалей

Чарніцы

Ваша адзнака: Нет (4 галасоў)
Са мною першае каханне
                                            ў чарніцах —
Дзяўчынка пасталелая мая.
He ягады —
                      а вочы чараўнічыя
Мне бачны ў тых далёкіх днях...

О, як яны сляплялі свет мой белы —
He бачыў я нічога,
                                апроч іх!
Здавалася, як дзве чарнічкі спелыя,
На гольцы шч

Рубіны

Ваша адзнака: Нет (1 голас)
Між золата лясных бяроз
Гараць прасветлена рубіны,
Якія нават і ў мароз
He патухаюць у рабіны.
Дзе наш шалаш?

Гляджу на сонца вечаровае...

Ваша адзнака: Нет (1 голас)
Гляджу на сонца вечаровае,
яно — як дзьмухавец на снезе
I хоць пейзаж той зачароўвае,
няма гармоніі...
                           Ты — недзе...
А ты ж была, як гэты іней,
што на бярозе —
                              на нявесце...
Світае вечар снегам сінім.
Няма гармоніі...
                            Ты — недзе...
А дзе?
I сам не