Генадзь Бураўкін

Матылі

Ваша адзнака: Нет (4 галасоў)

Песня

Толькі першыя пралескі
На палянах узышлі —
Над разбуджаным узлескам
Закружылі матылі.
Закружылі, закружылі,
Закружылі матылі.

Сонца промні веснавыя
Раскідала па зямлі.
Пад вятрамі б'юць крыламі
Маладыя матылі,
Маладыя матылі,
Маладыя матылі.

А дзяўчаты на вяселле
З васількоў вянок сплялі —
Быццам стомлена прыселі
Ім на рукі матылі,

Калі хто скажа, што ў каханні ён...

Ваша адзнака: Нет (8 галасы)
Калі хто скажа,
                       што ў каханні ён
Усё спазнаў і вычарпаў дазвання, —
He верце.
            Ён не знаў яшчэ кахання.
Ён яшчэ трапіць да яго ў палон,
I будзе плакаць над сабой былым,
I пракляне ўчарашняе бяссонне,
I здзівіцца,
               што, можа, толькі сёння
Узнік кахання воблік перад ім.

Атруці мяне вясновым хмелем...

Ваша адзнака: Нет (10 галасы)
Атруці мяне
                    вясновым хмелем,
Апляці мяне
                    рукамі цёплымі.
На дваіх з табою мы падзелім
Ноч, што льецца залатымі кроплямі.

Ап'яні мяне
                    дыханнем чыстым,
Ахіні мяне
                    прызнаннем ціхім.
Мы ў далоні з неба зор маністы
Ссыплем рук суладным ускалыхам.
 
Прытул

Як цябе няма са мною побач...

Ваша адзнака: Нет (2 галасоў)

Як цябе няма са мною побач,
Белы свет халодны і пусты.
I гукаю я тады на помач
У адчаі:
— Любая, дзе ты?!

Хай вакол вірыць жыццё нястомна,
Маладосць ад шчасця ў бубны б'е,
Я ўсё роўна быццам непрытомны
I асірацелы без цябе.

Поспех,
Слава,
Дабрата зямная,
Што ў душу завабілі вясну,
Без цябе,
Я гэта добра знаю,
Трацяць сваю даўнюю цану.

Адплываюць жураўліным клінам

Я за тваім плячом не разглядзеў...

Ваша адзнака: Нет (2 галасоў)
Я за тваім плячом не разглядзеў
У доўгую хвіліну развітання,
Што за акном —
                           змярканне ці світанне,
Ці поўневая ноч, ці хмарны дзень.

Было адно імгненне на дваіх.
Было адно спякотнае дыханне
I вусны —
               як кругі выратавання,
Калі ў бяссіллі мы шукалі іх.

Быў шэпт твой непрытомны:
          

Ты чакай мяне доўга...

Ваша адзнака: Нет (7 галасы)
Ты чакай мяне доўга.
Ты чакай мяне мудра і проста.
Перасіль
             і бяду,
                     і нуду,
                              і жуду.
I даруй мне маўчанне,
Даруй мне халодную ростань
I не вер прадчуванню,
Што я да цябе не прыйду.

Прылячу хворай птушкай,
Прыпаўзу прыручаным зверам,
З сэрца выкіну злосць,
           

Шкадую жанчын, што пасля пацалунку мужчыны...

Ваша адзнака: Нет (2 галасоў)
Шкадую жанчын,
                           што пасля пацалунку мужчыны
He зведалі асалоду пацалунку дзіця,
Што навек ад сваіх грудзей адлучылі
Ненасытную, бессмяротную завязь жыцця.
Шкадую жанчын,
                           што пасля мужчынскіх абдымкаў
He зведалі пяшчоты абдымкаў дзіця,
Калі каля вуха даверліва дыхае
Безабаронны праця

Мне з табой бы лепей размінуцца...

Ваша адзнака: Нет (6 галасы)
Мне з табой бы лепей размінуцца,
Міма праляцець на паўкрыла...
Дык чаму ж малюся той мінуце,
Што з табой няпрошана звяла?

He было нічога,
                        што б на свеце
Да цябе не падарыў мне лёс...
Дык чаму ж мне так таемна свецяць
Вочы твае, цёмныя ад слёз?

Мне з табой бы лепей развітацца,
Кожная сустрэча — як турма...

Яшчэ доўга на ўсіх раздарожжах...

Ваша адзнака: Нет (2 галасоў)
Яшчэ доўга на ўсіх раздарожжах,
Між чужых, незнаёмых людзей,
Буду я табе сэрца трывожыць
Успамінамі кожны дзень.

I калі пацалунак нечы
Раптам губы твае апячэ,
Ты успомніш:
                     а той, ранейшы,
Цалаваў усё ж гарачэй.

I быць можа, на тых раздарожжах
Зразумець ты паспееш яшчэ:
Ад мяне уцячы ты можаш,
Ад кахання ж —

Бег да цябе праз буран і імжу...

Ваша адзнака: Нет (4 галасоў)
Бег да цябе праз буран і імжу.
Поўз да цябе з летуценнем і скрухай.
Болей маўчаць не магу.
                                    Я скажу.
Ты мяне ўважліва толькі паслухай.

Вуснамі смелыя словы ляплю,
Цяжка і горача іх выдыхаю:
Чуеш, каханая? — верна люблю,
Чуеш, любімая?

Ціхі верш

Ваша адзнака: Нет (5 галасы)

Ціхая засень старэнькай альтанкі.
Ціхае шчасце —
Шэпат каханкі.

Ціхія гукі.
Цёплыя рукі.

Лісця чаромхі вячэрняя споведзь.
Вусны дыханне спалохана ловяць.

Сіняя ціша
Зоркі калыша.

Крылаў птушыных апошнія ўзмахі.
Святло патушылі шэрыя гмахі.

Чуеш,
Як б'ецца
Сэрца ля сэрца?..

Развітанне з Веранікай

Ваша адзнака: Нет (3 галасоў)
                       Максіму Багдановічу

Ён нахіліўся над сталом
Пралескай позняю паніклай,
Самота стыне над чалом,
А вусны трызняць Веранікай.

Яна, як месяца святло,
Яму ўжо не сагрэе грудзі.
Такой, як сніў ён, не было.
Такой ніколі ўжо не будзе.
 
Пагасне месяц у акне,
А зоркі скоцяцца слязамі.
I смерць бязлітасна ўзмахне

Не знаю, гэта добра ці нядобра...

Ваша адзнака: Нет (2 галасоў)
Не знаю,
          гэта добра ці нядобра,
Ды што хаваць мінулыя грахі —
I мне таксама міні даспадобы,
Хоць я ім запазніўся ў жаніхі.

Зноў прымушае здзіўлена спыніцца
Жаночы цуд,
            як гэты свет, стары.
У цесным калчане міні-спадніцы
Дзве юныя нагі —
                  як дзве стралы.

I плёткі — міма.
Забабоны — міма.
I

Не, мы з табою не святошы...

Ваша адзнака: Нет (1 голас)
Не,
     мы з табою не святошы.
Мы прагна выпілі
                 Да дна
I ласку вечароў харошых,
I пацалункі да відна.

I мне
       не раз яшчэ салодка
Спаць на тугім тваім плячы
I, як маланкаю, дрыготка
Аб вусны вусны апячы,

I раптам сцішыцца ў здзіўленні,
Калі няўмольна,
                як прысуд,
Мяне зноў кіне на калені

Снежная імпрэсія

Ваша адзнака: Нет (6 галасы)
Ты куды мяне клiчаш,
                                      паслухай?

Юнацтва сінія арэлі

Ваша адзнака: Нет (2 галасоў)
                        Юлі

Яны прыглушана рыпелі
Сярод старых кашлатых ліп.
Мы тыя сінія арэлі
Зламаць нікому не далі б.
Над імі гойдаліся далі,
Яны нам казкаю былі —
I ў неба сіняе ўзляталі,
I ледзь краналіся зямлі.
I як бы мы ні пастарэлі,
Няхай і летам і зімой
Юнацтва сінія арэлі
Ляцяць між небам і зямлёй...

Зноў пабачыў цябе...

Ваша адзнака: Нет (1 голас)
Цэлы тыдзень хадзіў я прыгнечаным,
Не гулялася, не спявалася.
Кожнай раніцай, кожным вечарам
Сэрцу нечага неставала ўсё.

А сягоння,
           зусім няпрошана,
Нечакана, неспадзявана я
Зноў убачыў цябе, харошая,
Дарагая, нецалаваная.

I гатоў салаўём заліцца я
На лады, на калены розныя,
Каб дзівілася нават міліцыя,
Што такімі бы

Яшчэ не вечар, мілая...

Ваша адзнака: Нет (2 галасоў)

Яшчэ не вечар, мілая.
Яшчэ не вечар.
Наперадзе ў нас тысяча сустрэч.
І будзе бэзам новы май расквечаны.
І салаўі аглушаць насамрэч.

І ўзыйдуць зоркі раннія над вязамі.
І ты даверыш
Сон майму плячу,
І тыя словы,
Што яшчэ не сказаны,
Табе я нечакана прашапчу.

І засмяецца маладзік у фортцы.
І вернецца блакітны вецер наш...
А калі раптам нешта не паўторыцца,

Патухаюць, цямнеюць высі...

Ваша адзнака: Нет (8 галасы)
Патухаюць, цямнеюць высі.
Зоркі ўспыхваюць над сінявой.
Да пляча майго прыхініся
Залатою сваёй галавой.

Чуеш вецер і чуеш вечар?
Чуеш, ціха бярозы рыпяць?
На твае худзенькія плечы
Асыпае звон зарапад.

Гэта я з табой вечарую,
Туманамі цябе чарую.
Васількоў шапатлівай моваю
Зачароўваю, зачароўваю.
Роснай сцежкаю, рэчкай ціхаю
За

Вочы сінія-сінія...

Ваша адзнака: Нет (1 голас)
Вочы сінія-сінія...
                    Косы тугія...
Хтось шчаслівы, як кажуць, дзяўчыну
                                   хрысціў.
Трэба вытаптаць многа дарог,
                            каб другія
Вочы гэткія,
            гэткія косы знайсці.

Пра такіх, пэўна,
                 казкі складалі ў народзе,
Надзяляючы сотнямі светл

Абцалую цябе...

Ваша адзнака: Нет (1 голас)

Абцалую цябе,
Абшапчу,
Адагрэю,
Не пушчу ні на міг
У сівую зіму.
Над вяршынямі сосен,
Над вольным палётам барэю
На далонях прызнання
Да Бога самога ўзніму.

Я не дам табе слова сказаць –
Я ўсе іх разгадаю.
Я на вуснах тваіх
Прачытаю найлепшы свой верш.
Над шляхамі і снамі,
Над песнямі і над гадамі
Ты,
Як месячык ясны,
У казку маю паплывеш.