Ветразь

Пакліч мяне

Ваша адзнака: Нет (1 голас)

Як сьнег,надзеі промень тае,
Ўзыйшоўшы,нібы зь нябыцьця
І кожны дзень,як век,зьнікае
С табой,нястрэтая,мая.

Бы мроя,ў срэбным зіхаценьні
Адлігай крочыла здалёк.
Была ты вогнішчам ці ценем,
Мой вырак ты ці ручаёк?

Цябе я чую толькі ў марах,
Гукаю стомленай душой
І,калі сонца ёсьць за хмарай,
Скажы,што будзеш ты са мной.

У сэрца шлях табе адкрыты,
Няма здаўна ў ім дзьвярэй.

Погляд твой

Ваша адзнака: Нет (1 голас)

Погляд твой нутро ўзрушае,
Здолей то мне дараваць.
Я цябе не прымушаю
Да сяброўства ці кахаць.

Я чужых ня прагну ролей,
Вольна птушка і душа.
Ім ня дыхаецца стольлю,
Неба край для іх сьпярша.

Не зьмяніць ад Бога долі,
Хоць ня дадзена нам знаць.
Вер,ня марыў я ніколі,
Что тваім магу я стаць.

І што "Я" ?Ці ў ім каханьне,
Ці ў ім роднае відаць?
Толькі любай мілаваньне
Вымушала цуд чакаць.

Станься воляй

Яшчэ не ацэнена

Станься воляй--яна цудоўна,
Ранкам сьвежым--цвыркім,нязгасным.
Каралеваю стань ратоўнай,
Буду я служыць табе жарсна.

Буду лётма,чапляя лісьце,
Магляваць валаскі рукою.
Як ваблока, вадой павісну,
У сьпякоту цябе напою.

Бы каралі на тонкай выі,
Я дыханьнем тваім цяплюся.
Супакой рук пяшчотных плыняй,
Да таго аднаго імкнуся.

У сутоньне рудой паходняй
Паплыву па-над лёгкай сьпінай,

Так мілагучна й зьнянацку...

Ваша адзнака: Нет (1 голас)

Так мілагучна й зьнянацку,
Звышы зьлятая,талы сьнег
Прагаманіў аб цёплай хаце,
Дзе замест сонца Ваш усьмех.

Дзе на палетках рунь гагоча
У зімным водгульлі палёў,
Дзе ўлетку ўсе руменкі хочуць
Каранаваць вянком галоў.

Як той разьбяр тугуе дрэвам,
Як хварбы трызьнюць мастаком,
Вы,мая сьпеўная Венэра,
Так я да Вас ляцець гатоў.

І нашы вочы стануць зьзяньнем
Заранкаў над гудым лясом.

Кропелькамі-сьцежачкай...

Ваша адзнака: Нет (1 голас)

Кропелькамі-сьцежачкай,
Ад крыніц студзёнымі,
Пакажы,як межачку
Перайсьці бадзёрую.

Каб прачнуцца голасна,
Сэрцамі ўзброіцца.
Зацугліць,як волата,
Сонца ў ветра коньніцу.

Зь лейцамі-даранкамі
Павітацца ветліва,
Запаліць маланкамі
Думкі запаветныя.

Ды бягою дужаю
Ля самоты вартавай
Разбурыць калюжыну
Коламі ўпартымі.

Не блукая,простачкі,
Да цябе,далёкая,
Прысьпяшая вёрстачкі
Ручаямі-клёкамі.

Намалюй мяне чыстым колерам

Ваша адзнака: Нет (2 галасоў)

Намалюй мяне чыстым колерам,
Быццам неба парой празрыстаю.
Па-над зграяй ваблок а доляю
Стану рук тваіх зграбнай рысаю.

Прытулі пад заранкай ранішняй
Стайню белых з блакітам конікаў.
Я ўскок на кашлатых страньніках
Даімчу да праменьняў сонечных.

Раськідаю сьвятло гульлівае
На сукенку ад хмараў цёмную.
Стану плыняй ракі імкліваю,
Унясу цябе ў вір на чоўне я.

Пад заходным барвовым ветразем