Леанiд Дранько-Майсюк

На вуліцы Сухой у змроку радасным...

Ваша адзнака: Нет (5 галасы)

На вуліцы Сухой у змроку радасным
Мы дыхалі забытаю лавандай,
Лагчынаю прыйшлі ў завулак Транспартны
I дом убачылі з бярозай і верандай, —

Драўляны сон. I ты ўздыхнула весела:
"Мы купім гэты сон — увесь ці частку,
Ці хоць веранду, што ў халодным месяцы
На рамантычную падобна пастку.

Пакуль у пастцы салавей з гародчыка
Не стоміцца круціць сваю катрынку,

Я ведаю цябе ад хрызантэм...

Ваша адзнака: Нет (13 галасы)

Я ведаю цябе ад хрызантэм
I да радзімкі, самай патаемнай, —
Ад чыстых ненапісаных паэм
I да заўсёднай музыкі багемнай.

Ты — з глыбіні віёлавых садоў!
I, снежань упрыгожыўшы сабою,
Не закрываешся ад халадоў
Ні хустачкай і ні маёй журбою.

Як хрызантэма, мокне галава...
Халодны дзень у кожную хвіліну
Цалуе і не кіне цалаваць
Твае пялёсткі, лісце і сцябліну.

У Вашым голасе квітнеюць астры...

Ваша адзнака: Нет (16 галасы)

У Вашым голасе квітнеюць астры,
Якіх не бачыў я раней.
Мне зразумела ўсё і ўсё не ясна...
У Вашым голасе квітнеюць астры,
I кожнай кветцы Бог сказаў: квітней.

Мне зразумела ўсё і ўсё не ясна —
Ці варты музыкі такой?
Ці варты я хвіліны гэтай шчаснай,
Калі гучаць арфічна Вашы астры
Па-над пустой канцэртнай асакой.

Ці варты я хвіліны гэтай шчаснай,