Андрэй Козел

Трамвай

Ваша адзнака: Нет (2 галасоў)

Трамвай ляціць, сняжынкі б’е,
Цікуеш снег ты праз акно.
І шэнціць мне, шанцуе мне:
Як добра, што не на метро.

Напэўна не — не падыду:
Не хопіць смеласці як след.
Патрэбных слоў я не знайду! —
Пусты цяпер мой моўны свет.

А я б сказаў табе так шмат —
Пра гэты дзень, сябе, людзей.
Ды моцна так, мацней ў стократ
Так рвецца сэрца ад грудзей.

Ужо на працу не паспець!
Магчыма, больш яе няма?!