Лілія Воранава

У вішнёвым садзе.

Яшчэ не ацэнена

Па садзе вішнёвым дзяучына гуляла
Распушчаны косы умывала расой
І кожная птушка ёй тут шчабятала
Пра лёс, пра каханне, што збудзецца зноу.

Квітнеу майский сад , а дзяучына гукала
Гукала кахання , а сад пах - шанэль .
И вішні галінкі у букецік сабрала
Вяночкам спляла іх у белую вэль .

У дымку вішнёвую сад апранауся
Дзявочай красою напоунены быу .
I спелаю вішняй , духмянай зъяуляуся