Дзве пралескі

Ваша адзнака: Нет (12 галасы)

Ранняя вясна,
Ты мяне чаруеш!
Фарбамі святла
Землю ты малюеш.

Колеры твае –
Далікатнасць, свежасць.
Краскі ў траве
Да цябе належаць.

Ёсць пралескі дзве,
Што з табой сябруюць.
Сэрцы іх у журбе,
Душы іх сумуюць.

Хоць растуць яны
На тым самым полі –
Разам з-за травы
Не цвісці ніколі.

Радасць ёсць адна
У гэтых кволых кветак –
Скончыцца вясна,
І наступіць лета!

Кветкі тыя ўраз
Уздымуць угору вочы.
Праз кароткі час
Не ўбачаць ночы.

Вецер, што гуляў
З імі на світанні,
Песню заспяваў
Ім на развітанне:

“О, пралескі дзве,
Вы нарэшце разам!
Не бываць журбе!
Вам любоў – адказам”.