Ноч весняю мембранаю трымціць...

Ваша адзнака: Нет (12 галасы)
Ноч весняю мембранаю трымціць,
Пад небам —
                        толькі ты і толькі я...
Ды ў лазняку надрэчным,
                                            у трысці,
Трывожна б'ецца песня салаўя...
Чаму,
          чаму так лічыцца ў людзей,
Нібыта шчасцю ён — найпершы брат,
А песня ж салаўіная —
                                         з надзей,
I шчасця ў салаўя —
                                    зусім не шмат...
Сакрэт пазнаў я!
                              I аберагу —
Як ён —
               тваё каханне і красу.
Цяпер я ўсё,
                     усё, як ёсць,
                                          магу —
Я песню салаўіную
                                 нясу.