Я студняй перасохлаю была...

Ваша адзнака: Нет (2 галасоў)
Я студняй перасохлаю была, 
Глыбокаю,
                  а значыць — поўнай тла. 
Высочвала вачніцамі пустымі 
Маланкі, і —
                       падманутая імі — 
Я толькі існавала,
                              не жыла. 
Зацялася дарэшты,
                               бачыць Богі!
I толькі ты, зняверанай,
                                         памог...

Іншыя вершы аўтара