Каўтаю горыч

Яшчэ не ацэнена
Турботаў гліну месіш
Пад ранні плач калыскі,
А твой
            мядовы месяц,
Як інжынер твой,
                               лысы…

Ты гонарам,
                     як кіем,
Адмахвацца спрабуеш.
А ўсё ж: яго пакінеш –
Прыходзь у ноч любую.

Не будзе цесным горад,
Дзе ты згубіла вернасць,
Дзе я каўтаю горыч,
Як наш пратухлы вермут.