Пісьманосец

Ваша адзнака: Нет (6 галасы)

Стан прываблівы, рухавы, сумка пісем поўная.
Пісьманосец, пісьманосец, вочанькі зялёныя!

На нагах у пісьманосца боцікі нязменныя.
Пісьманосец, пісьманосец, валасы праменныя!

Паркалёвая спаднічка, кофта вышываная.
Я чакаю пісьманосца, кожны дзень жаданую.

Я не ведаю, з кім болей так хацеў бы стрэціцца.
Паглядаю я на ўзгорак, можа, ён асвеціцца.

Паглядаю на жытное, можа, ветразь з’явіцца,
Паглядаю на прысады — што ж яна так бавіцца?

А яе няма, ды годзе. Што ж такое сталася?
I пісьма хай не прыносіць, толькі б паказалася!

Рады я. Маё жаданне, бачу я, спаўняецца,
А яна праходзіць міма, нават не спыняецца.

Падае другім пасланні, ды з якой размоваю.
Пісьманосец, пісьманосец, да мяне суровая...

Пашкадуй жа ты ў каханні сёння непрытомнага,
Я пісаць табе гатовы з раніцы да цёмнага,

А ўсё словамі такімі, шчырымі, прыгожымі,
Не адвезці маіх пісем нават паравозамі.