Таемны сад

Ваша адзнака: Нет (11 галасы)
                                          Ж.

Дзе тонкай рысай далягляд 
Злучае неба край з зямлёю, 
Расце ў цішы таемны сад, 
Вядомы толькі нам з табою.

Там сустракаюць нас заўжды 
Анёлы ціхім песнапеннем.
З табой прыходжу я туды 
Маліцца на твае калені,

На вусны і на голас твой 
З нямою ўдзячнасцю за тое, 
Што ўсё яшчэ яны са мной, 
Як неба край — з зямлёю.

Ах, дзіўны сад, таемны сад! 
Імчацца дачнікі на дачы, 
Пасля вяртаюцца назад, — 
Але ніхто наш сад не бачыць!

I нам бы толькі не забыць, 
Ці перад крыўдай, ці абразай, 
Што гэты сад для нас шуміць 
Датуль, пакуль з табой мы разам.