Ты аддаляешся, ты аддаляешся...

Ваша адзнака: Нет (11 галасы)

Ты аддаляешся, ты аддаляешся,
Ад пацалункаў маіх вызваляешся,

Ад непатрэбнай нікому маны,
Ад недарэчнай уласнай віны.

Хто мы? Чужыя адно аднаму,
Гэтак даўно, што не важна — чаму.

Гэтак даўно, што не важна — калі.
Некалі мы ўжо такімі былі.

Можна, як некалі, вечарам зноў
З працы, з гасцей не спяшацца дамоў.

Зноў можна думаць пра іншых жанчын.
Можна не думаць зусім ні аб чым.

Многае вольнаму можна цяпер —
Тое, што можна было да цябе.

Ты аддаляешся, ты аддаляешся
I за нябачную рысу вяртаешся,

Нібы на старце дачасна сарвалася.
Ты паспяшалася, ты паспяшалася.

Можаш прымусіць сябе не вітацца,
Не заўважаць мяне і пастарацца

Выкінуць заўтра мяне з галавы.
Толькі не зможаш — звяртацца на "вы".

Ёсць у душы нашай межы — ніколі
Двойчы іх нам не пераадолець.