Не, мы з табою не святошы...

Ваша адзнака: Нет (2 галасоў)
Не,
     мы з табою не святошы.
Мы прагна выпілі
                 Да дна
I ласку вечароў харошых,
I пацалункі да відна.

I мне
       не раз яшчэ салодка
Спаць на тугім тваім плячы
I, як маланкаю, дрыготка
Аб вусны вусны апячы,

I раптам сцішыцца ў здзіўленні,
Калі няўмольна,
                як прысуд,
Мяне зноў кіне на калені
Жаночай прыгажосці цуд.

Няхай яно жыве са мною,
Да скону грэючы жыццё,
Маё мужчынскае,
                 зямное,
Святое гэта пачуццё.

А калі скрывяцца святошы —
Ну што ж,
         мы выпілі да дна
I ласку вечароў харошых,
I пацалункі да відна.