Зажурана карымі глянеш вачыма...

Ваша адзнака: Нет (4 галасоў)
Зажурана карымі глянеш вачыма:
-- Дзе доўга так быў?
Я маўчу, бы крычу:
-- Мая ты найлепшая ў свеце
                                        жанчына,
дык я ж  за табою з юнацтва лячу.
Мы – вольныя птушкі з табою
                                             нібыта,
ды толькі на рознай ляцім вышыні.
Жыццёвы сцежкі нам лёс
                                     пераблытаў,
бо хтосьці з нас Бога калісьці
                                             ўгнявіў.
А лёс – наш суддзя, ён і добры,
                                            і строгі.
Напэўна, нам выпала доля такая.
Хто я для цябе? Я – вандроўнік
                                                 убогі,
а ты для мяне будзеш вечна святая.